صحنه های داوری
اتاق شکار
بازسازی بهمثابه گسترش
پروژهی «اتاق شکار» اثر محمدرضا محبعلی، در مواجهه با یک فضای موجود در باغ شکل گرفته است؛ مداخلهای که بهجای تعریف یک بنای تازه در کنار ساختار موجود، تلاش میکند ظرفیتهای فضایی همان اتاق را گسترش دهد و آن را در ارتباطی مستقیم با باغ و بستر پیرامونش بازتعریف کند.
همین ویژگی، پروژه را در مرزی میان بازسازی، الحاق و گسترش قرار میدهد؛ مرزی که در جریان داوری ششمین دورهی جایزه شیراز نیز به یکی از محورهای اصلی گفتوگو دربارهی پروژه تبدیل شد.
معمار مسئول: محمدرضا محبعلی
همکاران طراحی: سیاوش دستگردی ، زیبا نجفی ، احمدرضا رحیماف
«اتاق شکار» در این دوره در بخش بازسازی بهعنوان یکی از پروژههای برگزیده انتخاب شد.
در جلسهی داوری، رامبد ایلخانی دربارهی قرار گرفتن پروژه در بخش بازسازی پرسش کرد؛ پرسشی که از ابهام میان آنچه از گذشته باقی مانده و آنچه به بنا افزوده شده بود، شکل میگرفت. توضیح دربارهی روند شکلگیری پروژه نشان داد که بخش جدید قرار نیست بهعنوان یک حجم مستقل خوانده شود، بلکه ادامهای از فضای موجود است؛ نوعی گسترش که مرز میان اتاق و باغ، فضای ساختهشده و فضای طبیعی را به تدریج محو میکند. از این منظر، بازسازی در «اتاق شکار» نه تلاشی برای بازگرداندن بنا به یک وضعیت اولیه، بلکه فرآیندی برای ادامه دادن حیات یک فضای موجود و ایجاد امکان تازه برای تجربهی آن است.
در ادامه، سابقهی حضور پروژه در نشریهی RED نیز مطرح شد و به بخشی از گفتوگوی داوران دربارهی پروژه تبدیل شد. مهران خوشرو نیز دربارهی نحوهی ارائهی پروژه و اینکه چرا بخش بیشتری از فضای داخلی در تصاویر دیده نمیشود، پرسش داشت. این نکته، توجه را از صرفاً خواندن حجم و نمای بیرونی به تجربهی درونی پروژه و کیفیت فضایی آن معطوف میکرد. با وجود این پرسشها، کلیت رویکرد پروژه و نحوهی مواجههی آن با فضای موجود و بستر طبیعی، مورد موافقت داوران قرار گرفت.
در نهایت، اهمیت «اتاق شکار» را میتوان در همین فاصلهی میان حفظ و تغییر جستوجو کرد؛ پروژه نه صرفاً یک بازسازی است و نه یک الحاق مستقل. مداخلهی جدید از دل وضعیت موجود شکل میگیرد و بهجای آنکه گذشته را بازسازی کند، آن را به بستری برای شکلگیری یک تجربهی تازه تبدیل میکند. شاید به همین دلیل، عنوان «گسترش» برای فهم پروژه به همان اندازهی «بازسازی» اهمیت پیدا میکند: گسترش یک اتاق به باغ، گسترش یک فضای محصور به فضای باز، و در نهایت گسترش معنای بازسازی از حفظ یک موجودیت به امکان ادامهی یافتن آن.
